Rakı Episode 2: İçme Seansı Başlıyor.

Babam öyle dedikten sonra çıktım yukarı. Kasadan para alıp , rakı almaya gittim. Tanıdık diye bazı şeyleri yandaki şarküteriden alıyoruz. Buranın sahibi olan adam beni çok seviyor , her gördüğünde "yakışıklı" veya " delikanlı" gibi kelimelerle hitap ediyor. Sağolsun ben de onu seviyorum. Ama paragöz bir insan. Sanırım bundan dolayı da baya bir malı mülkü var.

Uzun zamandır görmediği için bu sefer daha bir güler yüzle karşıladı beni. Tokalaştık , halimi hatrımı sordu. Epeydir göremediğinden bahsetti , şimdi ne yaptığımı sordu , söyledim. Meraklı da bir adam. Tam hararetli bir soru trafiğine başlayacakken bir müşteri girdi aramıza ben de o anda çalışanlardan birine rakı istediğimi söyledim. Adam sağolsun hemen verdi , rakıyı alıp parayı bizim adam uzattım. 20 lira vermiştim , fiyat 12.5 yazıyordu. Üzerini tam aldım , döndüm , çıktım.

Şimdi bunu anlatmamın asıl sebebi , bizim adamın aslında beni hiç sevmediğini anlamanız içindi. Bana bu denli iyi davranın bir insandan rakıyı eski fiyattan vermesini beklerdim :D Ama verdi. Çünkü dediğim gibi adam paragöz. Peki bu durum çok mu önemliydi? Hayır , değildi.

Neyse geldim dükkana , koydum rakıyı suyu falan indim aşağıya meze almak için. Önceden karar verdiğim gibi haydari koydum bir porsiyon , tekrar çıktım yukarıya. Sağolsun bizim şef masamı hazırlamış. Bir sepet de ekmek aldıktan sonra oturdum , rakımı doldurdum ve başladım içmeye. Özlemişim...

Derken bir 20'lik bitti. Maçın bitimine bir dublelik daha vardı , düşündüm , yoğun ısrarlarda olunca rica ettim bir duble. Unuttum yazmayı , bizim aşçı da çok sever beni. Sağolsun Tekir balığını çok sevdiğimi bilir. Arada hazırlamış , 2. dubleyi yuvarlarken getirdi. Onu da afiyele indirdim mideye. Affetmem...

Son dakikada penaltı kaçırdık. Beni asıl sarhoş eden bu oldu. Gerçi sarhoş da olmadım! Şef son olarak güzel bi cacık ye , iyi gider dedi. Eee işin ustalarını dinlemek lazım. Lazım ama o cacık yüzünden kustum! Neyse ardından bol şekerli iki kahve içince kendime geldim.

Yorgunluktan ölüyordum ve eve gidip uyumalıydım. Zar zor yürüdüm , geldim eve. Direk devrildim yatağa. Ama o da nesi? Gözlerimi kapadığım an bir baş dönmesi. Sanki kafamı biri tutmuş da sallıyor. Yorulduğum için de nefes nefeseyim , dedim ben gidiciyim bu gece. Neyse dalmışım , uyudum öyle.

Ama enfes bir uykuydu!